از مدت‌ها پیش آنها متوجه این موضوع شده‌اند كه مارها به نوعی با تنه زدن یا هل دادن سطوح به حركت خود ادامه می‌دهند، اما نكته عجیب این است كه آنها حركت ماهرانه خود را بدون كوچك‌ترین كمك جانبی انجام می‌دهند. بی‌نقص بودن این حركات موجب شده تا دانشمندان خود را در برابر یك راز دیگر از مجموعه حیات طبیعی تصور كنند. آنها سال‌هاست كه برای طراحی و ساخت روبات‌های مارشكل و به‌كارگیری آنها در عملیات امداد و نجات، حركت ماهرانه مارها را به دقت زیر نظر گرفته‌اند. به تازگی تحقیقات مشترك گروهی از دانشمندان دانشگاه نیویورك و انستیتو فناوری جورجیا پاسخ این معما را ارائه كرده است. در حقیقت این مطالعه علمی توضیح كاملی برای این منظور است كه چگونه اصطحكاك تولید شده میان پوست مار و سطوح مختلف و تركیب آن با پدیده غیرقابل مشاهده جابه‌جایی وزن در طول مار به حیوان در حركت سریع كمك می‌كند.

آنها برای این منظور مارهای مختلفی را بیهوش و مقاومتی كه بدن آنها در حین لیز خوردن یا لغزیدن در جهات مختلف روی یك صفحه درجه‌بندی شده تولید می‌كند را به دقت اندازه‌گیری كردند. آنها دریافتند مار از قسمتی از بدن خود كه از آن به شكم حیوان یاد می‌شود، در زمان حركت پهلویی یا به عقب برای متصل نگاه داشتن خود به زمین استفاده می‌كند. این عضو مهم به حیوان خزنده كمك می‌كند تا در حین لغزیدن از یك پهلو به پهلوی دیگر همواره حركت رو به جلوی خود را حفظ كند، اما شاید بتوان بخش دیگر این مطالعه را هیجان‌انگیزتر دانست.

محققان با قرار دادن مار در محلول حاوی ماده ژلاتینی (تا بتوانند حركات مار را به خوبی مشاهده كنند) متوجه شدند این حیوان با قرار گرفتن در شرایطی كه نیروهای محیطی به بدنش وارد می‌شود این توانایی را دارد تا بخش‌های مختلفی از بدنش را اندكی از زمین جدا كند تا نه‌تنها سرعت حركت رو به جلوی خود را حفظ كند، بلكه تاثیر نیروهای محیطی را نیز به حداقل برساند. این مطالعه و تحقیقات مشابه می‌توان به دانشمندان در طراحی و ساخت روبات‌های مار شكل كمك زیادی كند تا بهترین نمونه‌های ممكن برای انجام عملیات امداد و نجات استفاده شود.